HOMILIE  Ks. BOGUSŁAWA JAROSZKA – KANADA

 

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA, Rok A

Oto wizja zbawienia przybliżona nam przy pomocy obrazu Uczty wydanej przez Boga dla uczczenia zwycięstwa nad śmiercią. „Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze” Ręka Pana jest zawsze symbolem wszechmocy Bo-ga, która odradza, przemienia i odnawia. Obrazowi Uczty weselnej, a więc inny rodzaj Uczty niż ta, o której mówił Izajasz. Ta Uczta i zaproszenie na Uczte jest symbolem, alegorią zbawienia. Królem wydającym Ucztę wesel-ną dla swojego Syna jest sam Bóg. Uczta weselna to celebracja zaślubin Mesjasza z Kościołem- Jego Oblubienicą, z wierzącymi. Pierwsi zaproszeni – to Żydzi; zlekceważyli zaproszenie Króla; spotyka ich kara – spalenie miasta, zburzenie Jerozolimy. Słudzy posyłani przez Króla, to prorocy i apo-stołowie; Ludzie zebrani z ulicy – to grzesznicy i poganie – oni są jakby w drugiej kolejności są zaproszeni do cieszenia się z daru Mesjasza, który przy -nosi zbawienie. Pierwsza część kończy się dramatycznie. Zaproszeni przez królewskie sługi, zlekceważyli to zaproszenie: „jeden poszedł na swoje pole czyli do pracy; drugi – do swego kupiectwa czyli do pieniędzy, a inni pochwycili Jego sługi i znieważywszy pozabijali, czyli okazali się mordercami”. W drugiej części tego opowiadania may też dramat. „… sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzeć biesiadnikom, i zau-ważył tam człowieka nie ubranego w strój weselny. (…) jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?(…) On oniemiał. Widzimy wielką otwartość i gościnność Króla, który zaprasza i nakazuje zapraszać wszystkich, których słudzy spotkają na rozstajnych drogach, ale wymaga od nich szaty weselnej.

Jak rozumieć ten symbol szaty weselnej?

Najpierw przypomnijmy, że w domu, w którym odbywała się taka Uczta, wręczano szatę, którą należało założyć, aby można było zasiąść do wspólnego posiłku.O jaką szatę chodzi? Jaką szatę weselną ci grzesznicy i poganie powinni założyć?

Szata weselna to szata Mądrości, którą Bóg wlewa w serce człowieka, w serca tych, którzy szczerze Go szukają. Drugi tekst, który mówi o szacie, która należy założyć, aby mieć udział w Uczcie zbawienia jest u Iz. 61,10 który wypowiada słowa: „O Bogu zbawcy moim, bo mnie przyodział w szatę zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości.” „Szata zbawienia”, „płaszcz sprawiedliwości”. Sprawiedliwość jest połączona z mi-łością, Oblubienica i Oblubienicy, która zakłada klejnoty dla swojego męża. Płaszcz sprawiedliwości, szata utkana czynami inspirowanymi miłością. Trzecim tekstem, który pozwala nam głębiej zrozumieć to odniesienie do szaty weselnej, do stroju weselnego, którego zabrakło jednemu z biesiadni-ków – to Ks. Ap 19, 7-8 opisuje wspaniała wizję finału Historii Zbawie-nia. Biała szata Oblubienicy, mów, że Ona jest przeznaczona tylko dla swojego męża… każdy inny mężczyzna może tę szatę tylko pobrudzić, zbezcześcić. To tekst bardzo bliski do tego, o czym opowiada Pan Jezus w przypowieści o Uczcie weselnej. Św. Jan pisze: „Oto małżonka Baranka (Kościół) przystroiła się i dano jej przyoblec bisior lśniący i czysty. Bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe Świętych. To jest ta szata, o której mówi Ks Ap – „czyny sprawiedliwe Świętych” Te teksty wystarczająco wyjaśniają nam symbol owego stroju weselnego, którym powin-ien być obleczoony każdy człowiek, który został zaproszony przez proroków, przez Apostołów, do zbawienia. Zaproszenie ze strony Boga jest adresowane do wszystkich, uniwersalne, ale od zaproszonych wymaga się owego stroju weselnego, którym jest mądrość, sprawiedliwość, czyny inspirowane miłością, lub czyny sprawiedliwe Świętych. Bez tak przybranej szaty trudno sobie wyobrazić udział w Uczcie weselnej czyli w Uczcie zaślubin Chrystusa z Kościołem. Zbawienie jest ukazane przy pomocy Uczty, która wskazuje na ogrom żarliwej Miłości między Chrys-tusem a tymi, którzy do Niego należą, jako Jego małżonka, Kościół. To ci którzy zostali zaproszeni do uczestnictwa w Uczcie weselnej Syna Królewskiego.

Dla wierzących w Chrystusa łaska wiary, którąśmy otrzymaliśmy i przy-jęli na Chrzcie, jest tą „szatą”. Chrzest zanurza nas w Chrystusa; Biała szata symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego, w którego jesteśmy przyodziani. Trzeba czuwać nad tą szatą, aby jej nie stracić, nie zabrudzić; tak, aby ta szata pozostała nieskalana i została udekorowana szla-chetnym czynami z wiary. To bardzo ważne, abyśmy tę szatę przystroimy „czynami sprawiedliwymi” Stąd każde poświęcenie, każda łza, każdy trud, próba życia błogosławieństem- to wspaniałe klejnoty, które przystra-jają naszą szatę weselną, przez nabywanie mądrości. Szata, strój weselny musi być nieustannie ozdabiany i ubogacany sprawiedliwymi czynami życia z wiary.